Ew Xanima Henê

Helbest çalakiyeke hişî, hawar û qêrîneke dilî ye. Hesen Slêvanî di berhema xwe ya "Ew Xanima Henê" da vê rastiyê bi zimanek herikbar,bi hêmayên nû û bi şêwazek cuda raberî me kiriye. Ew digel rastiya civakê û hest û bestên takekesiyê di nav hev de tekel nake.Berpirsiyariya xwe ya civakî û ya derûniya takekesî nake qurbana hev. Herdu aliyan jî bi taybetiyên wan ên resen, bi kodên li hevhatî yê devoka Behdînanê ji nû ve diafirîne. Ew çiyayên ku tu carî tifing û pêşmerge jê kêm nebûne doza alaya xwe dikin, ew dilê her bi xemginiyê re heval e bangî gula xwe ya hev nedîtî dike.Hesen Slêvanî berê me dide deriyê vegotinek nû û asoyeke rengîn. Heyv û şev û razên wan berbû û xwezginiyên me, stêrk û ba pasvan û rêvalên me ne. Bi xwendina vê berhemê em dest bi geryanekê dikin ji hişî ber bi dilê xwe ve; em bi vê rêwitiyê rastî hêz û şiyana dilê xwe û pêdiviyên wê yên her hatine ko kirin tên."Ew Xanima Hanê", deriyê xwe nasîn û xwe kemilandinê ye;fermo!

"Tirsa şeve 

Pêngavên hespekê ne

Li ser singa dayîkeka

Zaroya wê

Bi dirêjiya şeve

Ji bilî girî û birçîbûnê

Çi zimanan nizane"