Eleştirel Pedagoji

Umut yaşıyor fakat bu, naif değil, pratik bir umut olmalıdır. Pratik bir umut, sadece gökkuşaklarını, tek boynuzlu atları, somun ekmeği ve inceliği kutlamaz fakat “ne yapılabilir” ile ilişkisi içinde “nedir”i titiz biçimde anlar. Umut ancak dayanışma ile birleşirse meyve verir. Uzun erimli bir dayanışma olmaksızın sosyo-politik ve eğitsel rüyalarımız gerçekleşmez. Eleştirel pedagoji yeni ve umut dolu bir eğitimin ve geleceğin anahtarını bize sunuyor.