Demir Tufanı

Sovyetler Birliği'nde, 1917 Ekim Devrimi'nden sonra patlak veren iç savaşta, Kafkasya'nın Kuban bölgesinde isyan eden kazaklar tarafından yerlerinden yurtlarından edilen onbinlerce insan göçetti. İsyancı kazaklar arkalarından kovalıyor, yolları üzerinde başka düşmanlar da bekliyordu: Almanlar, kadetler, menşevikler, karşı-devrimciler… Tek umutlan, ufukta, görünmez uzaklıkta, mavi sisler içindeki Kızılordu'yla birleşmekti. Genç, ihtiyar, çocuk, kadın, asker, sivil bu insanlar, günlerce kızgın gökte asılı duran, gözleri körleştiren yakıcı güneş altında, aç-susuz, dipsiz kuyu gibi sessiz ve karanlık Kafkas gecelerinde de savaşmayı sürdürerek, olanca hızlarıyla ilerliyorlardı. Süngüleri demirden, iradeleri demirden, devrime ulaşma azimleri demirdendi. Demir Tufanı gibi, önlerine çıkan engelleri yıkıyor, demir seli gibi ileri, hep ileri akıyorlardı.Aleksandr Serafimoviç'in bu olayı anlatan, sonradan tüm Devrim'in, tüm devrimci halkın simgesine dönüşüp destanlaşan eseri, Ekim Devrimi konusunda yazılan ilk romanlardan biridir. Demir Tufanı ile birlikte, yeni devrimci edebiyatın ilk anıtsal kahramanı, ilk halk önderi imajı da doğdu. Kitle-lerce liderliğe seçilen, kitlelere kopmaz bağlarla bağlı, köy kökenli Komutan Kozhuk, sarsılmaz iradesi, yiğitliği, demokratik düşüncesiyle savaşan tüm halkların evrensel, örnek öncü tipidir.1863'te, Don'da dünyaya gelen A. Serafimoviç'in gençliği, devrimci yeraltı mücadeleleriyle geçti. Ekim Devrimi'nden sonra, ömrünü sovyet edebiyatına adadı. En ünlü eseri Demir Tufanı'nı 1923'te tamamladı. 80'ini geçkin bir ihtiyar delikanlıyken, Büyük Anayurt Savaşı cephelerinde savaş muhabirliği yaptı. 1943'te Stalin Ödülü alan yazar, 1949'da, 86 yaşında, Moskova'da hayata veda etti.