KARANFİLLER KAN KIRMIZI

Bu toprakların tarihi, genellikle hakim güçler tarafından organize edilen yapıların, sistemin dışında kalan ve muhalif olarak tanımlanan, dini, etnik, siyasal gruplara uyguladığı katliamlarıyla doludur. Hiçbir muhalif yapı yoktur ki bu kırımlardan nasibini almamış olsun. Kimi çok, kimi daha da çok, muhalif duruş sergileyen herkes bir şekilde bu sürecin mazlumları haline getirilmiştir.

Malatya Olayları (17-20 Nisan 1978)

Malatya Belediye Başkanı Hamit Fendoğlu’nun bombalı bir paketle öldürülmesinin ardından kentte büyük bir kaos patlak verdi. Sağ görüşlü grupların sokağa dökülmesiyle Alevilere ve solculara ait evler, dükkanlar ateşe verildi. Günler süren şiddet olaylarında 8 kişi hayatını kaybetti ve kent merkezi büyük bir yıkıma uğradı.

Kahramanmaraş Katliamı (19-26 Aralık 1978)

1978 yılının son günlerinde yaşanan bu olaylar, bir sinemaya atılan ses bombasıyla tırmandırılan gerilimin sonucunda büyük bir şiddet dalgasına dönüştü. Kentteki Alevi ve sol görüşlü vatandaşların evlerine ve iş yerlerine yönelik planlı saldırılarda, resmi rakamlara göre 100’den fazla kişi hayatını kaybetti, binlerce kişi yaralandı.

Çorum Olayları (Mayıs - Temmuz 1980)

Maraş’ın ardından benzer bir provokasyon Çorum’da sahnelendi. "Camiler bombalanıyor" gibi asılsız haberlerle galeyana getirilen gruplar, Alevi mahallelerine saldırdı. Günlerce süren çatışma ve saldırılarda 50’den fazla kişi yaşamını yitirdi. Olayların ardından kentteki demografik yapı büyük ölçüde değişti ve binlerce insan güvenlik kaygısıyla göç etmek zorunda kaldı.

Sivas (Madımak) Katliamı (2 Temmuz 1993)

Pir Sultan Abdal Şenlikleri için Sivas’a giden yazar, ozan ve sanatçıların konakladığı Madımak Oteli, kalabalık bir grup tarafından kuşatıldı ve ateşe verildi. Meydana gelen yangın sonucunda 33 konuk ve 2 otel çalışanı yanarak can verdi. Bu ve buna benzer onlarca, yüzlerce olay sayılabilir. Evet, “insan aklı nisyan ile malûldür” ancak bu nisyan durumuna isyan edilmediği sürece bu katliamlar devam edecektir.