İyi Ruhlara Adak

Eski evde; açık önüme baktım Karşımda çepeçevre Prag var; Ta aşağıda bu alaca saatlar Geçiyor sessiz usul adım. Kent cam ardında gibi bulanık. Yalnız, miğferli bir dev gibi, Yükseliyor önümde küf yeşili Kule kubbesi Aziz Nikolas'ın tanık. Orda burda işte bir ışık kıprıyor Uzak boğucu kent uğultusunda. Sanki, bu eski evin avuntusunda Şimdi bir ses diyor